Affetmek:Affetmenin Dayanılmaz Hafifliği

affetmek

Affetmek; affetmeyi gerçekten hak edip etmediklerine bakmaksınızın bize zarar veren, canımızı acıtan kişilere ya da olaylara karşı beslediğimiz kızgınlık, öfke, intikam, kırgınlık gibi duyguları bilinçi olarak serbest bırakmaktır. Unutmak ya da suçlamak değildir.

Bu duygulara saplanıp kalmak sadece spiritüel olarak değil, zihin ve bedende de bize zarar verebilir. Bunu yapmak kolay olmasa da neden kendimize bu özgürlüğü sunmayalım?

Bırakmayı öğrenmek

Affetmenin iki süreci vardır: kararsal ve duygusal. Kararsal süreçte bilinçli olarak “O” kişiye ait kötü niyetlerimizi iyi niyetle değiştiririz. Artık bu kişinin başına kötü bir şey gelmesini istemeyiz. Bu taraf genelde daha kolay ve hızlıdır.

Duygusal affedişte ise duygusal bağımlılıklardan ve yaşanılan olay üzerindeki kalıcılığından uzaklaşırız. Bu daha zor ve uzun süreli bir yoldur. Başardığımızı düşündüğümüzde hafızayı tetikleyen küçük bir olayda bile o eski duygulara geri dönebiliriz. Acıyı tekrar hissederiz.

Affetmenin sağlığımız üzerinde sandığımızdan daha büyük etkisi olabilir. Gözleme dayanan bazı çalışmalara baktığımızda affetmenin depresyon, kaygı durum bozukluğu, madde kullanımı gibi durumlarda iyileştirici etkisini görebiliyoruz. Ayrıca öz-saygının ve hayattan keyif alma halinin gelişmesine yardımcı olabiliyor. Kolay değil ama hayatımızı daha doğru bir hale getireceksek denemekten ne kaybederiz?

Küçük adımlarla başlamak

Affetmek ile daha rahat olmanın bir yolu günlük hayata ekleyebileceğimiz küçük eylemlerdir. Örneğin trafikte bize kaba davranan ya da kurallara uymayan bir sürücü ile karşılaşalım. Normal şartlarda bağırıp çağırabiliriz ya da öfkemiz yükselir patlayamayız ve bu bizi strese sokabilir. Bunların yerine aslında evet bu davranışın yanlış olduğunu ancak bize yönelik olmadığını bir düşünsek? Bunu düşünmek zor geliyorsa geçirdiğiniz kötü bir günün sonunda sevdiklerinizi haksız yere kırdığınız anlı düşünmekle de başlayabilirsiniz. Hepimiz yapmadık mı?

REACH yöntemi

Affetmeyi öğrenmenin en etkili yollarından biri REACH metodu:

  • Anımsamak: İlk olarak o kötü anıyı mümkün olan en objektif şekilde hatırlamaya çalışalım. Hedefimiz ilgili kişiye negatif bakmak ya da kendimize acımak değil. Yapılan yanlışı anlayabilmek. O anı, olayı ve kişiyi anın içerdiği duygularla gözümüzün önüne getirelim. Tıpkı 90 ların reality show larında yaptıkları gbi. Hiç bir şeyi itmeden, üstünün kapamadan- özellikle öfke ve kırgınlık-her şeyin tekrar yaşanmasına izin verelim.
  • Empati: Yapılan yanlışın önemini kaybettirmeden, karşımızdaki kişinin neden bizi kırdığını/ bize zarar verdiğini anlamaya çalışalım. Onun bakış açısıyla bakarak. Bazen haksızlık direkt bize yapılmış olmasa da uğraşmak zorunda kalan biz olabiliriz.
  • Alturistik(Özgecil) hediye: Bu adım kendi eksikliklerimizi gidermekle ilgilidir. Birisine sert davrandığımız ve affedildiğimiz bir zamanı hatırlayalım. Nasıl hissetmiştik? Bunu anlamak affetmenin başkalarına verebileceğimiz bir hediye olduğunu fark etmemize yardımcı olur.
  • Teslimiyet: Affetmeyi üstlenmeliyiz. Affetmek karşımızdaki kişiyle değil bizimle ilgili bir eylemdir. Affedişle ilgili sürecimizi yazıya döküp yazdıklarımızı o kişiye göndermemek affetmenin ilk başlarda söylediğimiz kararsal sürecine yardımcı olur.
  • Tutunma: Affetmeyi kabul etmek ve ona tutunmak. Hatıralar sürekli olarak depreştiği için bu hiç kolay değil. Hatırlamamız gerekense affetmenin unutmak değil, hatıralara karşı olan tepkimizi değiştirmek olduğu. Negatif duygular yükseldiğinde o kişiyi bilinçli olarak affetmeyi seçtiğinizi ve onun iyiliğini istediğinizi kendinize hatırlatın. Zorlanıyorsanız daha önceden yazdıklarınızı okuyun unutmayın onları yazan da sizdiniz, hatırlayın.

Belki Şükretmek ile ilgili bu yazı da size yardımcı olabilir.

Hafiflikle kalın.

Kaynak: https://www.health.harvard.edu

Etiketler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir